Ik heb ooit een paar goedkope sokken gekocht. Ze waren in de aanbieding voor 99 cent, wat, zoals elke man je zal vertellen, een teken van het universum is dat je er in feite geld mee verdient.
De eerste keer dat ik ze droeg, slaagden ze er op de een of andere manier in om in mijn schoen te glippen. De tweede keer ontstond er een gat ter grootte van Nebraska in een sok. De derde keer – grapje, er was geen derde keer – vielen ze uit elkaar tijdens een stevige wandeling naar de brievenbus.
Dit, mijn vrienden, is wat wij “valse zuinigheid” noemen: het soort waarbij je nu een dubbeltje spaart en later een fortuin uitgeeft om het te repareren.
In de bouw (en in het leven) blijkt dat je op de lange termijn vaak veel meer bespaart door iets meer te betalen voor kwaliteit, snelheid en duurzaamheid. Bijvoorbeeld door geprefabriceerd koudgevormd staal te gebruiken in plaats van een frame met versteende spaghetti (ook wel dimensionaal hout genoemd).
Dus ja, investeren in slimmere systemen kost misschien wat meer in eerste instantie... maar die dollars krijg je terug in een cape en met een rekenmachine die zegt: "Je hebt net 11% bespaard op je leningrente, 3 maanden op je schema en 4 grijze haren van je beheerder."
Goedkope sokken zijn iets waar je later spijt van krijgt. Bouw slimmer.
